Op zaterdag vertrokken we naar Emmeloord voor het laatste wedstrijdweekend van het seizoen. Normaal gesproken worden tijdens dit weekend zes wedstrijdsprongen gemaakt, waarvan vier op zaterdag en twee op zondag. Dit keer gooide de wind echter wat roet in het eten. Op zaterdag stond er windkracht 4, terwijl voor zondag slechts windkracht 2 werd voorspeld, met bovendien stralend weer. Daarom werd onder de deelnemers gestemd over een alternatief: niet zes sprongen verdeeld over twee dagen, maar vier wedstrijdsprongen op zondag. De keuze bleek niet erg moeilijk. Slechts één deelnemer stemde ervoor om het oorspronkelijke programma over twee dagen aan te houden. Ook de deelnemers die een proefsprong maakten en de piloot van de sleepkist vonden de omstandigheden behoorlijk wiebelig. Daarmee was de beslissing snel genomen: zaterdag geen wedstrijdsprongen en op zondag vier rondes.
Omdat iedereen zaterdag al was ingeschreven, ontstond er ineens alle tijd voor andere zaken. Er werd uitgebreid bijgepraat en gedurende de dag werden toch nog verschillende sprongen gemaakt door deelnemers die de stevige wind juist wilden gebruiken om eens onder moeilijkere omstandigheden te trainen. Anderen kozen voor een heel andere vorm van tijdverdrijf en gingen op ontdekkingstocht langs de kringloopwinkels van Emmeloord. Daar blijken er drie van te zijn, dus viel er voldoende te ontdekken. Tussen de middag werd er kibbeling gebakken door een Urker met heuse klederdracht, dat zag er top uit. Ook de gehaktballen van Dini vlogen de pan uit. Het gezelligste onderdeel van de zaterdag stond gelukkig sowieso al op het programma: de jaarlijkse barbecue. Met de wedstrijd doorgeschoven naar zondag konden we daar in alle rust van genieten. Een mooie en vooral gezellige afsluiting van de eerste dag.
Zondag: tijd voor de wedstrijd
Zondagochtend zag de wereld er heel anders uit. Stralend weer, veel minder wind en prima omstandigheden om te springen. Om 10.00 uur zijn we gestart met twintig deelnemers. Probleemloos verliep dat niet voor iedereen. Zowel zaterdag als zondag moest er bij verschillende para’s nog flink worden gesleuteld omdat het niet allemaal werkte. Sommige parachutisten werden zelfs rokend uit het veld gehaald. Niet omdat ze nicotine te kort hadden, maar omdat de rook echt uit de broekspijpen kwam! Het kostte hier en daar dan ook wat tijd om alles weer werkend te krijgen. Ondertussen ontwikkelde zich een spannende wedstrijd. Na vier rondes was het uiteindelijk Pieter Visser die de overwinning pakte. Geert Wouters eindigde op een mooie tweede plaats en Erick van de Loo maakte als derde het podium compleet.
Jeugd maakt het spannend
Ook bij de jeugd werd volop gestreden. Isa Faber eindigde als eerste, gevolgd door Sterre Jacobs op de tweede plaats en Tygo Fraters als derde. Vooral het verschil tussen Isa en Sterre was bijzonder klein: slechts 15 centimeter! Daarmee lijkt ook bij de jeugd de strijd echt losgebarsten. Het enthousiasme waarmee zij bezig zijn is prachtig om te zien en belooft voor volgend seizoen in ieder geval genoeg spanning.
Team Flevoland
Een leuke ontwikkeling was de deelname van zes of zeven springers uit Almere en Emmeloord. Zij hadden zelfs al eigen shirts laten maken onder de naam Team Flevoland. Dat zag er meteen professioneel uit. Vooral mooi om te zien is dat er weer een nieuwe groep enthousiaste springers bij komt. Hopelijk zien we Team Flevoland volgend seizoen regelmatig terug tijdens de wedstrijden.
Ook de slepers in de prijzen
Niet alleen de parachutisten hebben gestreden ook bij de slepers werd de ranking bijgehouden in het NK-seizoen. De derde prijs ging dit jaar naar Gerard Engelen, tweede werd Bart Faber en de sleper met de meeste gedropte para’s: Raymon Fraters.
De wandelbokaal voor Jan Engbert
En dan is er natuurlijk nog een prijs die ieder jaar opnieuw voor de nodige hilariteit zorgt: de wandelbokaal, of een beetje eerbiediger: de aanmoedigingsprijs. Deze wisseltrofee is bestemd voor degene die onderaan het klassement eindigt.
Dit jaar ging de eer naar Jan Engbert. Hij mocht de inmiddels bekende lantaarn in ontvangst nemen, zodat hij een lichtje kan ontsteken op zijn wandeltochten op zoek naar zijn para. We hebben zo’n vermoeden dat hij deze volgend jaar niet meer gaat winnen, maar voor 2026 staat zijn naam vereeuwigd.
Pieter Visser voor de twintigste keer Nederlands kampioen
Emmeloord was de laatste wedstrijd van 2026 en daarmee kon na afloop ook de definitieve uitslag van het Nederlands Kampioenschap bekend worden gemaakt. Op de eerste plaats eindigde Pieter Visser, die daarmee maar liefst voor de twintigste keer Nederlands kampioen werd. Een geweldige prestatie en een mijlpaal om trots op te zijn. De tweede plaats in het NK was voor Sjaak Fraters. Ook voor hem een bijzonder mooie prestatie. Sjaak heeft dit jaar veel getraind en dan blijkt maar weer dat al die trainingsuren zich uiteindelijk uitbetalen. Geert Wouters eindigde als derde en maakte daarmee het NK-podium van 2026 compleet.
Voor dit jaar staat er nog een demo gepland op 19 september in Utrecht, bijzonderheden volgen maar houd deze datum vrij. We zien je graag op deze dag om te trainen, uitleg te geven en natuurlijk iedereen te enthousiasmeren voor onze tak van sport.
